nazwa: |
Posiedzenie Sejmowej Podkomisji ds. Energetyki. Przygotowanie zmian prawnych koniecznych do wprowadzenia systemu inteligentnych sieci w Polsce. Omówienie możliwości uruchomienia pilotażowych projektów inteligentnych sieci energetycznych. |
termin: |
2 września 2010 r. |
miejsce: |
Sejm RP, Warszawa |
link: |
- |
W ramach dyskusji, która miała miejsce w trakcie sejmowej podkomisji ds. energetyki w dniu 2 września br. Prezes URE dr Mariusz Swora przedstawił swoją koncepcję regulacji ustawy o wdrożeniu inteligentnych systemów pomiarowo rozliczeniowych w niektórych sektorach infrastrukturalnych oraz o działalności prosumenckiej w energetyce. Ustawa, miałaby stanowić implementację dyrektyw unijnych, a mianowicie: dyrektywa Parlamentu Europejskiego 2006/32/WE w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/76/EWG (Dz. Urz. UE L 114 z 27.04.2006 r.); dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/73/WE z 13.07.2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego gazu ziemnego i uchylająca dyrektywę 2003/55/WE (Dz. Urz. UE L 211 z 14.08.2009 r.); dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/72/WE z 13.07.2009 r. dotycząca wspólnych zasad rynku wewnętrznego energii elektrycznej i uchylająca dyrektywę 2003/54/WE (Dz. Urz. UE L 211 z 14.08.2009 r.); dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2010/31 z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (Dz. Urz. UE L 153/13 z 18.6.2010 r.). Podstawą wprowadzenia inteligentnych systemów pomiarowo – rozliczeniowych miałyby być porozumienia regulacyjne, które miałyby charakter umów prawa publicznego lub nietypowych porozumień regulacyjnych. Tego typu porozumienia określałyby cele konkretnych projektów (efekty) i wskaźniki pozwalające na ocenę ich realizacji przez wdrażającego. Postanowienia porozumień kształtowałyby treść planów rozwoju przedsiębiorstw energetycznych oraz taryfy. Koncepcja takiego porozumienia zakłada zapewnienie stabilności finansowej przedsiębiorstwom wdrażającym projekt oraz osiągnięcie założonych efektów projektu, związanych z realizacją zasady zrównoważonego rozwoju (w szczególności efektywność energetyczna), bezpieczeństwa dostaw oraz efektywnej konkurencji. Kontrola porozumienia zostałaby powierzona radzie projektu, która miałaby charakter interdyscyplinarny – w jej skład wchodziliby przedstawiciele wyznaczeni przez Prezesa URE, Ministra Gospodarki, Prezesa UOKiK, GIODO, organizacji finansujących projekt oraz OSP. Rada byłaby finansowana przez podmiot wdrażający a jej skład zapewniałby realizację kompleksowo ujętych celów projektu. Ustawa przewidywałaby obowiązek zawarcia porozumień regulacyjnych do końca 2012 roku oraz wdrożenia systemu – do końca 2018 roku. Kolejnym z elementów składających się na koncepcję ustawy są postanowienia dotyczące działalności prosumenckiej w energetyce, pomyślanej jako uproszczona działalność odbiorcy końcowego polegająca na oddawaniu energii do sieci za wynagrodzeniem. Z założenia miałaby być to działalność maksymalnie odformalizowana, ograniczająca się jedynie do zgłoszenia jej odpowiedniemu operatorowi systemu dystrybucyjnego. Działalność tego typu byłaby połączona z obowiązkiem odbioru energii produkowanej przez prosumenta energii. Ustawa nakładałby również określone obowiązki na jednostki sektora finansów publicznych w zakresie prowadzenia elektronicznej ewidencji zużycia mediów (energii elektrycznej, gazu ziemnego, wody, ciepła), wpisując się tym samym we wzorcową rolę sektora publicznego, o której mowa w dyrektywie 2006/32. Jednostki sektora finansów publicznych, o ile to technicznie i ekonomicznie uzasadnione byłyby również zobowiązane do montażu własnych źródeł energii. Obowiązki te miałyby zostać zrealizowane do końca 2014 roku, pozwalając na wywiązanie się z obowiązków nałożonych przez wspomnianą dyrektywę 2006/32.
Kolejną kwestią omówioną przez Prezesa URE był problem niezależnego operatora pomiarów (ew. zarządcy pomiarów), który zajmowałby się przetwarzaniem danych pomiarowych. Biorąc pod uwagę problemy związane ze wdrażaniem tego typu systemów, istotnym byłoby wprowadzenie daleko idących gwarancji ochrony prywatności odbiorców końcowych, czemu miałaby służyć tajemnica pomiaru. Integracja pomiarów jest jednym z największych wyzwań nowego systemu. Rozwiązaniem, które można tutaj rozpatrywać jest zapewnienie współdziałania inteligentnych liczników energii elektrycznej z innymi licznikami (gazu ziemnego, ciepła, wody) oraz z wyposażonymi w inteligentne aplikacje urządzeniami AGD, jak również (opcjonalnie) z przydomowymi urządzeniami służącymi do wytwarzania energii elektrycznej (alternatywą jest tutaj koncepcja tzw. pierwszego inteligentnego licznika). Operatorzy systemów dystrybucyjnych mieliby również obowiązek posiadania dobrowolnych programów zarządzania popytem (DSM – demand side management). Prezes URE przedstawiając koncepcję zastrzegł, że w celu wprowadzenia wspomnianych rozwiązań legislacyjnych konieczne jest dokonanie zmian w innych ustawach, wskazując np. na konieczność zobowiązania OSD do przeznaczania wypracowanego zysku w pierwszej kolejności na inwestycje, w tym inwestycje w systemy inteligentnych sieci i inteligentne systemy opomiarowania. Uzasadniając konieczność przyjęcia ustawy Prezes URE zwrócił uwagę na trzy aspekty. Po pierwsze, materia ustawodawcza związana z szerokim wprowadzeniem inteligentnego opomiarowania wykracza poza zakres normowania ustawy Prawo energetyczne. Po drugie, trudno byłoby wpisać się z regulowaną materią w systematykę ustawy Prawo energetyczne. Po trzecie wreszcie, regulowana materia ma podstawowe znaczenie dla dalszego rozwoju sektorów infrastrukturalnych. Prezes URE zwrócił również uwagę na to, że regulacja w proponowanym kształcie byłaby podstawą do rozwoju nowego modelu regulacji (z j. ang. output based regulation), uwzględniającego czynnik innowacji. Koncepcja jest w tej chwili materiałem do dyskusji nt. przyszłej legislacji dotyczącej wprowadzenia inteligentnych systemów pomiarowych, które mają stanowić podstawę do rozwoju szerszej koncepcji inteligentnych sieci.
